Aktor Grzegorz Małecki, syn Anny Seniuk i kompozytora Macieja Małeckiego, zdobył się na wyjątkowo osobiste wyznania. Aktor i reżyser, który był gościem podcastu „Kayah zaprasza” w RMF Classic, opowiedział o ponad 20 latach zmagań z depresją, nieskutecznym leczeniu i diagnozie ADHD, która pozwoliła mu wreszcie zrozumieć przyczyny swoich problemów. W szczerej rozmowie wrócił także do dzieciństwa w cieniu sławnej matki, poczucia samotności oraz upokorzeń, których doświadczał w teatrze ze strony wybitnych reżyserów.
„Przez dwadzieścia kilka lat, może nawet więcej, zmagałem się z potwornym smutkiem. Uciekałem od ludzi. Chodziłem ze spuszczonym wzrokiem. Nie mówiłem nawet ludziom «dzień dobry», bo bałem się, że się po prostu rozsypię. Wchodzenie na scenę było wysiłkiem ponad moje siły” – wyznał w rozmowie z Kayah.
Aktor wrócił również do dzieciństwa w domu Anny Seniuk i Macieja Małeckiego. Choć dorastał w artystycznej rodzinie, sława rodziców nie zawsze była dla niego powodem do radości. Wspominał, że matka, przeżywająca szczyt popularności po serialu „Czterdziestolatek”, była nieustannie otoczona wielbicielami, a ojciec większość czasu spędzał w pracowni kompozytorskiej. Małecki przyznał, że jako dziecko często czuł się pozostawiony sam sobie.
„Nie wiedziałem, czy moja matka jest własnością publiczną, czy to jest moja matka, czy kto to w ogóle jest. Z kolei ojciec był zamknięty cały czas w swojej pracowni. Miałem takie poczucie, że ja w gruncie rzeczy wychowuję się sam” – wspominał.
W rozmowie nie zabrakło także mocnych słów o kulisach pracy w teatrze. Małecki opowiedział o wieloletniej kulturze upokarzania aktorów oraz własnym konflikcie z Jerzym Jarockim. Jak przyznał, reżyser potrafił podczas prób publicznie drwić z jego małżeństwa i życia prywatnego. W pewnym momencie aktor nie wytrzymał, rzucił rekwizytem i opuścił salę prób. Jeszcze tego samego wieczoru Jarocki zadzwonił, aby go przeprosić.
Dziś aktor podkreśla, że odzyskał satysfakcję z życia i pracy. Po 26 latach odszedł z Teatru Narodowego w Warszawie i objął funkcję dyrektora artystycznego Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, rozpoczynając kolejny etap swojej kariery.
